Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pieniądze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pieniądze. Pokaż wszystkie posty

piątek, 28 listopada 2014

Kilka nowości...

Jestem dość zaskoczony faktem, że mimo rzadkiej aktualizacji, blog nadal jest często odwiedzany. Trudno mi powiedzieć dlaczego tak jest. Mogę jedynie zgadywać, że niektóre posty są dość mocno wypozycjonowane i dlatego tak wielu z Was trafia do mnie z wyszukiwarek. Co ciekawe jednak, są też wizyty z zaprzyjaźnionych blogów. Dzięki Wam wszystkim za wizyty!

A co u mnie? Cały czas po staremu. Ciężko pracuję nad rozwojem swojej firmy, a wolny czas poświęcam na rodzinę, przyjemności i giełdę.

Na giełdzie w zasadzie nie poczyniłem większych zmian od dłuższego czasu. Dokupiłem trochę akcji Ambry (ciągle wierzę w rozwój rynku wina, choć flagowy napój firmy, Cydr Lubelski, nie przypadł mi do gustu). Ponadto wzbogaciłem się o trochę certyfikatów ETFW20L oraz nabyłem trochę akcji PZU. Zmniejszyłem też zaangażowanie w spółce Ergis. Tak jak pisałem jednak, nie są to duże zmiany kosmetyczne, choć kapitał jest już znacznie wyższy niż wcześniej. Cały czas mam przekonanie do spółek, które mam w portfelu i nie zamierzam się specjalnie emocjonować chwilowymi wahaniami. Spółki generują zyski (mniejsze lub większe, ale zawsze są do przodu) i to się liczy. W wielu przypadkach również przychody rosną, zadłużenie spada, przepływy są dodatnie, więc jestem przekonany, że dobre spółki wytypowałem na długi termin.

Najsłabiej w moim portfelu spisuje się Radpol, chociaż i tam w raportach nie dostrzegłem niczego, co zmusiłoby mnie do wywalenia papieru. Mimo iż kurs dość mocno spadł. Pozostałe spółki, które posiadam - Amica, Lena Lighting - jakoś się trzymają.

Przyznam uczciwie, że w porównaniu do początków mojego inwestowania, dzisiaj jestem już dziwnie spokojny i z dużym dystansem przyjmuję to, co się dzieje na giełdzie i poza nią. Poniekąd ograniczona aktywność na blogu i brak "konieczności" tłumaczenia się Czytelnikom z dokonanych inwestycji powoduje, że odczuwam zdecydowanie mniejszy stres niż wcześniej.

Piszę o tym wszystkim dlatego, że taki spokój ducha jest niesamowicie ważny w naszym życiu. Przynajmniej jest nadzieja, że inwestowanie nie doprowadzi mnie do zawału w stosunkowo młodym wieku (choć jestem już po trzydziestce).

Największe nadzieje, poparte ciężką pracą, pokładam jednak w jednej firmie: swojej. To tutaj jest największe pole do popisu i to w niej upatruję szans na odniesienie sukcesu. Choć sukcesem jest zapewne już samo utrzymanie na rynku. Wszak firma istnieje już 5 lat. I tego życzę wszystkim, którzy myślą o otwarciu swojej działalności. Żeby wytrzymali 5 lat na rynku, borykając się z ZUS-ami, US-ami, nierzetelnymi kontrahentami, pracownikami i ogólną sytuacją na rynku. Jak już się przetrwa te kilka lat, to potem jest już z górki.

sobota, 6 września 2014

Omijam szum szerokim łukiem

Jak pewnie zauważyliście, w ostatnich miesiącach praktycznie wycofałem się z aktywności blogowej. Było to spowodowane wieloma względami. Nie było mnie tutaj głównie z powodu większego zaangażowania się w prowadzoną działalność, ale także poświęcenia się innemu hobby (fotografia). Najbardziej dostało się blogowi, ponieważ aktualizacje były praktycznie zerowe.

Czas ten pozwolił mi jednak na wyciągnięcie pewnych wniosków, jeśli chodzi o inwestycje. Przede wszystkim ominął mnie cały szum, który jest związany z finansami i gospodarką. Nie angażowałem się w słuchanie wiadomości, nie czytałem praktycznie blogów finansowych, przez jakiś czas nawet nie przeglądałem notowań. Wszystko to, co mnie przez ostatnie lata tak mocno pasjonowało, żyło swoim życiem. I jakież to wnioski udało mi się wyciągnąć?

czwartek, 14 sierpnia 2014

Bez większych zmian w portfelu

Minęło prawie pół roku od mojego ostatniego wpisu. Od tego czasu niewiele się zmieniło w moim portfelu, dlatego też uznałem, że nie ma za bardzo o czym pisać. Nie zmienia to jednak faktu, że nadal jestem w posiadaniu akcji i nie zamierzam ich oddawać.

Aktualnie portfel jest na 5-procentowym minusie. W rzeczywistości strata jest trochę mniejsza, ponieważ przybyło trochę gotówki za dywidendy, które zostały reinwestowane.

Jak wspominałem wielokrotnie, mój portfel jest długoterminowy, dlatego też ostatnie wahania jakoś niespecjalnie mnie ruszają. Powiem szczerze, że szykuję gotówkę na dalsze zakupy, ale nie odczuwam jeszcze jakiejś nagłej potrzeby, by je zainwestować tu i teraz. Poczekam, może trafi się coś ciekawego. Być może poświęcę trochę czasu na analizę spółek, których nie posiadam.

Kiedy kolejny wpis? Trudno w tej chwili cokolwiek powiedzieć. Najpewniej wtedy, kiedy wydarzy się coś ciekawego lub... zbankrutuję, choć na to się na razie nie zanosi.

sobota, 1 lutego 2014

Podsumowanie stycznia

Styczeń za nami, więc można pokusić się o małe podsumowanie. Nie da się ukryć, że miniony miesiąc nie był zbyt ciekawy dla mojego portfela, pomimo iż pozamykałem kilka pozycji z zyskiem. Mogłoby być jednak lepiej. I to właśnie pokazuje, że giełda jest nieprzewidywalna i nigdy niczego się nie wie na pewno.

Jak wiadomo, kwestia wychodzących z akcji funduszy OFE spowodowała, że trochę krwi się polało, ale myślę, że najgorsze już za nami. Tak samo, jak reakcja rynków na ograniczenie skupu obligacji przez FED. Niepokój panował przed decyzją, a po decyzji o ograniczeniu skupu rynki poszły w górę.

Interesująco wyglądają waluty. Złotówka się osłabia (niezmiernie mnie to cieszy, ponieważ posiadam trochę walut, głównie USD, EUR i NOK). Tak jak pisałem już dawno temu, nie kupiłem ich w celu spekulacji, więc jakoś mocno nie stresuję się ruchami na tych walutach. Z drugiej strony jednak zawsze miło jest patrzeć na osłabiającą się złotówkę. Zwłaszcza z perspektywy własnego biznesu, gdyż z niektórymi moimi klientami rozliczam się w Euro.

Jeśli chodzi o akcje, urządziłem sobie małą wyprzedaż, ale chciałem uniknąć już sytuacji, że osiągnięte zyski mi się ulotnią. Sprzedałem DCR (malusieńki zysk), KAN (strata, o której pisałem), DBC (tutaj bałem się, że kurs zamuli na wiele miesięcy i postanowiłem skasować ponad 30-procentowy zysk). Nowych nabywców znalazły również akcje SNS (też mały zysk), ASE (mała strata przy niewielkim zaangażowaniu w akcje).

Portfel wzbogacił się tymczasem o takie walory jak: ACT, RDL, EEF. Dokupiłem również trochę COL i LEN. W przypadku Coliana trochę zaniepokoił mnie piątkowy spadek i jeśli podobny będzie w kolejnym tygodniu to zdecyduję się je sprzedać. Po cichu liczę jednak, że to może jakiś z funduszy postanowił wywalić trochę akcji. Tak czy inaczej, poniedziałek zapowiada się bardzo ciekawie, bo równie dobrze od nadchodzącego tygodnia jakieś inne fundusze zaczną łapczywie kupować akcje tej spółki. Oczywiście jest to moja luźna opinia i nie należy się nią kierować.

A co z nowymi akcjami?


ACT to ciekawa spółka, jest w trendzie wzrostowym, po korekcie. W planach niezłe wyniki za ostatni kwartał i rok, a dodatkowo negatywna rekomendacja od IDM SA (zwykle są one dla mnie antywskaźnikiem), więc to są główne motywy mojej decyzji. Zakupu dokonałem przed tą rekomendacją, ale właśnie ona utwierdziła mnie w przekonaniu, że dokonałem chyba dobrego wyboru. I jakoś rynek w piątek też poważnie nie przyjął dzieła tego domu maklerskiego. Jeśli jednak jestem w błędzie, z pewnością uzyskam należytą odpowiedź.

Zakupiłem również Ergis Eurofilms SA. Spółka rośnie (wyszła już z korekty), pokonała też grudniowe szczyty, a także od jakiegoś czasu jest także większy ruch na spółce, chociaż piątkowe obroty nie powalają. Uważam jednak, że może to być okazja.

Także Radpol wydaje się ciekawą spółką. Jest po korekcie, w listopadzie pobiła historyczne szczyty, więc to spotkało się z moim zainteresowaniem.

W moim portfelu znajduje się sporo gotówki, ponieważ wartość akcji, które sprzedałem znacznie przewyższyła wartość moich zakupów. Czekam na kolejne okazje oraz potwierdzenie (w końcu) wyjścia z korekty.


Podsumowując miniony miesiąc, muszę stwierdzić, że zdarzyło się kilka istotnych rzeczy. Po pierwsze, zamknąłem pozycje, co do których zaczynałem mieć wątpliwości. Dzięki temu pewnego rodzaju ciśnienie już ze mnie zeszło. Cieszę się, że zamknięte transakcje w sumie przyniosły zysk, a ponadto aktualny portfel jest jeszcze ponad 5-procent na plusie. Jestem zadowolony, że papierowe zyski zamieniły się w fizyczne (czasami chciwość, jak w przypadku KAN, zawodzi i lepiej pogodzić się z mniejszym zyskiem, ale zyskiem, aniżeli liczyć na ponadprzeciętne profity). Teraz będę musiał z jeszcze większą dyscypliną podchodzić do zamykania pozycji (myślę, że będę je zamykał po osunięciu o około 10-15% od szczytu -  mam tutaj na myśli Colian, oraz około 10% od szczytu w przypadku pozostałych akcji).

sobota, 18 stycznia 2014

Dobrze żarlo i... Kania -8%

Dość długo byłem wierny spółce Kania. Dokupowałem kolejne spółki w trendzie wzrostowym, aż średnia cena osiągnęła 3,76 PLN. Potem kurs urósł do poziomu 4,49 PLN i to było tyle. Później zaczął już tylko spadać. Ja jednak wstrzymywałem się ze sprzedażą i ostatecznie doprowadziłem do straty 8%. Frajerskiej straty, dodam.

Wiem, popełniłem dość poważny błąd, bo nie powinienem pozwolić na to, żeby zyski przerodziły się w straty. Spróbuję jednak jakoś wytłumaczyć, dlatego tak się stało.

Dopóki kurs rósł, wszystko było dobrze. Normalna sprawa. Potem jednak nastąpiła lekka obsuwka. Wszystko to działo się na małych obrotach, a ja jeszcze nie widziałem zagrożenia, zwłaszcza, że żadne negatywne wiadomości ze spółki nie dochodziły.

O ile przez jakiś czas te osunięcia nie bolały i po prostu żywiłem nadzieję, że tylko słabe ręce oddają te akcje, wszak obroty były niezbyt wysokie. I tak oto, praktycznie od października, kurs szedł coraz niżej i niżej, aż skończyło się tak, jak w piątek. Kurs spadł ostatecznie tego dnia o 8,6%.

Z perspektywy czasu mogę stwierdzić, że mogłem realizować zysk po 10-procentowej obsuwie od szczytu i miałbym kilka procent zysku. I to by wyglądało w miarę sensowne. Niestety, coś zawiodło. Chciwość? Zbyt wielka wiara w spółkę? Raczej to drugie.

Nie ma co jednak teraz płakać nad rozlanym mlekiem. Trzeba przełknąć tą wtopę i już z kolejnymi spółkami postępować bardziej rozsądnie. Na szczęście jeszcze portfel jest cały czas na sporym plusie, więc trzeba będzie pilnować zysków.

czwartek, 16 stycznia 2014

Będę zarządzającym...

... funduszem dziecka.

Jakiś czas temu informowałem tutaj na blogu, że z żoną bawimy się w delikatne, spokojne oszczędzanie pieniędzy dla naszej pociechy na przyszłość. Akcja trwa już prawie dwa lata (jak ten czas leci...). Zrzucamy się generalnie po 10 PLN co tydzień. Tą bezstresową metodą udało się już uzbierać ponad 2.000 PLN. Kwota niewielka jeśli chodzi o wartość, ale głównym celem było zaszczepienie w małżonce (mam nadzieję, że tego nie czyta) nawyku regularnego oszczędzania. W większe kwoty się nie angażuję, ponieważ i tak - mam nadzieję - za ileś tam lat moja pociecha odziedziczy coś po mnie.

No dobrze, ale jaki w ogóle jest plan? Ano taki, że moja córka ma skończone 4 latka, więc do 18-tki, która jest moim horyzontem inwestycyjnym pozostało 13 lat. Portfel zatem chciałbym zamknąć w 2027 roku. Na potrzeby bloga nazwę go "Portfel 2027", choć nie wiem, czy tak długo będzie mi się chciało prowadzić tego bloga lub umieszczać informacje o zawartych transakcjach. Do tego czasu (licząc na chwilę obecną, bez uwzględnienia inflacji i potencjalnie wyższych wpłat), uzbiera około 16.000 PLN gotówki, czyli przyjemna kwota jak dla małolatki wchodzącej w dorosłe życie, nieprawdaż.

Dzisiaj założyłem konto w DB (przekonały mnie niskie prowizje 0,19% i brak minimalnej kwoty prowizji, jaką pobiera bank) i tam będę starał się dość agresywnie spekulować. Jeszcze nie zastanawiałem się nad strategią, ale pewnie środki podzielę na cztery spółki (trzymając się zasady, że wszystkich jajek nie trzyma się w jednym koszyku) i będę grał krótkoterminowo lub w szczególnych przypadkach średnioterminowo. Z tej racji, że mój własny portfel ma charakter raczej długoterminowy, cieszę się, że pieniędzmi dziecka będę mógł pograć w krótszym terminie i poczuć trochę adrenaliny.

Początkowo rozważałem kupienie jakichś nudnych spółek typu PZU, czy PKO i liczenie na powolny wzrost i dywidendy, ale ostatecznie stwierdziłem, że to nie jest najlepszy pomysł, ponieważ kiedy, jak nie na początku grać agresywniej? Teraz większa potencjalna strata mniej zaboli (zawsze można się odbudować zwiększając tygodniowe wpłaty), aniżeli w dalszej perspektywie.

Co jest ważne, portfel będzie również mniej więcej co miesiąc zasilany kwotą 100 PLN (2 osoby x 4 lub 5 tygodni w miesiącu x 10 PLN).

Przyznam, że z niecierpliwością czekam na dokumenty z banku i uruchomienie konta. Czuję się, jakbym miał dokonać pierwszej transakcji w życiu. Czas oczekiwania wykorzystam jednak na obranie odpowiedniej strategii. Pewne jest jednak, że nie będę się skupiał jedynie na akcjach. Jeśli przyjdzie bessa (a przyjdzie na pewno), wtedy pieniądze będą pracowały na lokatach lub obligacjach. Na fundusze inwestycyjne raczej się nie zdecyduję.

wtorek, 14 stycznia 2014

Najszybsza wypłata

Jak pewnie zauważyliście, na moim blogu widnieje reklama Walutomatu. Przyznam szczerze, że bardzo się cieszę, że reklamuję taką firmę.

Moja przygoda z tą firmą trwa od lutego 2013 roku i nigdy nie było najmniejszych problemów z wymianą, a dokonałem już dziewięciu wymian walut (wszystko z EUR na PLN).

Dzisiejsza moja transakcja przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Całość trwała mniej niż 15 minut! Co ciekawe, więcej czasu zajęło zaksięgowanie wpłaty na konto Walutomatu niż sama wypłata. Po dokonaniu wymiany zleciłem wypłatę tych ostatnich na konto w Alior Syncu. Środki na moim koncie znalazły się po 90 sekundach. Tego jeszcze nigdy i nigdzie nie doświadczyłem. A Wy, drodzy Czytelnicy?

Czyżby nowa jakość Walutomatu? Powiem szczerze, że wszystkie inne kantory, z których korzystałem mogą się schować. I nie ze względu na kurs, chociaż i te są niezwykle atrakcyjne w Walutomacie (wystarczy poczekać, kiedy pojawi się więcej ofert, jeśli komuś zależy na ty. A chodzi przede wszystkim o szybkość.

W życiu przedsiębiorcy czasami kasa potrzebna jest błyskawicznie. Wiadomo, faktur, opłat, podatków i ZUSów do zapłacenia nigdy za wiele. Dlatego też takie chwile, jak dzisiejsza, pokazują, że jest dobrze.

Jeśli ktokolwiek z Czytelników zastanawia się, gdzie wymieniać pieniądze, to myślę, że nie powinien mieć dylematu, gdzie to robić. Jeśli dodatkowo Czytelnik zechce mi dać zarobić (jakiś ułamek prowizji, którą pobiera Walutomat), to nie obrażę się. Wystarczy zarejestrować się z tego linka.

Przy okazji, jak Wam się podoba nowy bankot 10 EUR? Czy jest on już bezpieczny i nie do podrobienia?

czwartek, 9 stycznia 2014

Getin Bank manipuluje

Co jakiś czas dzwonią do mnie z różnymi propozycjami akwizytorzy z banków, w których miałem kiedyś lokatę. Jedne są słabe, inne są jeszcze gorsze. Ogólnie wszystkie oferty spuszczam na drzewo, bo wiadomo, jak to z lokatami jest w ostatnich miesiącach. Jest jednak coś niepokojącego, co staje się powoli normą.

Pomijając nachalność sprzedawców produktów bankowych, która czasami jest niewyobrażalna (jakiś czas temu pisałem o tym, że dzwoniła do mnie kobieta z propozycją lokaty, jakichś produktów inwestycyjnych, itd., a gdy odmówiłem, to zapytała, czy chociaż kredytu bym nie wziął), spotykamy się powoli z czymś jeszcze gorszym.

Akwizytorzy posuwają się coraz dalej, by "omamić" klientów. Przedwczoraj dzwoniąca do mnie kobieta, po pobieżnym zaprezentowaniu lokaty (sprzedawcy lokat sprytnie informują, że nie mogę tej oferty wysłać na maila ani nie ma jej na stronie banku), poinformowała mnie, że muszę się pofatygować do oddziału. Jedyne, co wiedziałem to to, że mogę dostać do 4,2%. I teraz najlepsze. Akwizytorka nie zapytała mnie, czy jestem zainteresowany tym tematem, a jedynie wypaliła:
- To na jaki dzień i na którą godzinę pana zapisać?

Nie ukrywam, że oburzyło mnie to niesamowicie. Są różne sposoby manipulacji klientami, ale nie sądziłem, że zbliżamy się już do tego poziomu. I właściwie po usłyszeniu tego pytania pogoniłem babę, ponieważ nie lubię jak ktoś takimi technikami próbuje wywierać na mnie wpływ. I tak oto straciłem niepowtarzalną okazję na to, by założyć lokatę oprocentowaną do 4,2%. Zwracam też uwagę na słowo klucz: "do". Już nawet nie wnikam w to, jakie warunki musiałbym spełnić, by cieszyć się całymi 4,2% brutto.

Dlatego też mój apel do wszystkich, którzy będą mieli jakiś kontakt z pracownikami banków klonów Czarneckiego. Strzeżcie się ich. To są cwani, dobrze przeszkoleni profesjonaliści, którzy nie omieszkają użyć swojej najsilniejszej broni (manipulacji) do osiągnięcia odpowiednich celów. A na dowód przebiegłości pracowników tych banków niech świadczy fakt, że to właśnie w tych instytucjach zastosowano jako pierwsze (o ile dobrze pamiętam) lokaty jednodniowe, czy polisolokaty, które stanowiły przykład ich inżynierii finansowej. Skoro bank ten potrafił obejść dziurawe polskie prawo podatkowe, to tym bardziej łatwo może sobie poradzić z nieświadomymi często klientami. Nie przestrzegam przed zakładaniem tam lokat, a jedynie wzmożoną czujność przy tym, co podpisujemy i na co się godzimy. Czasami bowiem warto sobie odpuścić mizerny zysk z lokat czy konta oszczędnościowego, czy jakiś prezent z tych banków na rzecz świętego spokoju.

piątek, 13 grudnia 2013

Inwestowanie w jednej lekcji i inne książki

Wczoraj zakończyłem lekturę kolejnej książki. Tym razem była to pozycja "Inwestowanie w jednej lekcji" Marka Skousena.


Jakie wrażenia po tej książce?

Pozycję oceniam bardzo wysoko. Co prawda autor opisuje inwestycje dokonywane w Stanach Zjednoczonych, co może czasami być trudne do przełożenia na rynek polski, na szczęście przypisy tłumacza (Jana Fijora) pozwalają przeniesienie niektórych informacji na rynek polski, co jest dość zrozumiałe dla czytelnika.

Książkę czyta się dość szybko i przyjemnie. Można ją spokojnie pochłonąć w 2-3 wieczory, choć ja potrzebowałem na to czterech.
Skousen w swojej książce pokazuje, jak skutecznie budować swoje portfele inwestycyjne (poniekąd można doszukiwać się podobieństwa w filozofii tworzenia portfela przez Benjamina Grahama, autora książki "Inteligentny inwestor"). Ogólnie autor stawia na portefle, które nie są specjalnie złożone. Mi osobiście w pamięci pozostaje fakt, że warto inwestować w solidne spółki dywidendowe, co akurat jest zgodne z obranym przeze mnie kierunkiem działania. Choć nie tylko to jest istotne, bo mowa jest też o inwestowaniu w obligacje, czy nieruchomości.

Książka jest wartościowa jednak nie tylko ze względu na to, że pokazuje, w co i jak warto inwestować, ale także dlatego, że pokazuje mechanizmy rządzące giełdami i zachowaniami ludzi. Nie brakuje też interesujących przykładów z życia wziętych. Wszystko to powoduje, że książka jest wiarygodna. Zdecydowanie będzie ona wartościowa dla początkującego inwestora. Jest to materiał, do którego można i należy wracać w przyszłości, co z pewnością sam będę czynił. Nie bez powodu mówi się też, że niniejsza książka jest jednym z najlepszych podręczników inwestowania na rynku.

Aktualnie jestem na etapie czytania książki "Twoje pieniądze, Twój mózg" Jasona Zweiga. Po pierwszych kilku stronach mogę powiedzieć, że pomimo faktu, że temat ciężki, czyta się ją dobrze.

piątek, 15 listopada 2013

Szefem być

Dzisiaj zapraszam czytelników do lektury mojego ostatniego postu związanego z szefowaniem w firmie. Do napisania tekstu zainspirował mnie wczorajszy program Magdy Gessler Kuchenne rewolucje.
Przyznam szczerze, że tego typu "szefowanie" jest chyba jednym z najgorszych. Zgaduję, że część z nas spotkało się na początku swojej kariery zawodowej z tego typu egzemplarzami bossów. A jeśli nie, to pozostaje się tylko cieszyć, bo nic fajnego podlegać takiemu człowiekowi.
Zapraszam do lektury artykułu Szef.

wtorek, 5 listopada 2013

Mniejsza aktywność i parę przemyśleń

Ostatnio, jak można zapewne zauważyć, na blogu wykazuję się mniejszą aktywnością. Z czego to wynika?

Tak jak pisałem jakiś czas temu, zainteresowałem się inwestowaniem długoterminowym, a co za tym idzie, można powiedzieć, że wręcz nudnym. Nie robię już zbyt wielu bezsensownych transakcji. Kupiłem, co kupiłem i trzymam sobie, od czasu do czasu powiększając wartość portfela. I wiecie co? Dobrze mi z tym. Nie czuję presji dokonywania ciągłych transakcji. Nie mam potrzeby sprzedawania np. DBC, który zyskuje już blisko 40%. Po prostu trzymam sobie te akcje, od czasu do czasu obserwuję, czy nie ma w jakichś spółkach katastrofy i czekam.

Spokojne podejście do inwestowania


Teraz nadchodzi chyba wielce oczekiwana korekta i też jakoś na mnie to specjalnie nie działa. Jeszcze z pół roku temu, może rok temu mógłbym się trochę zaniepokoić i wziąłbym to co zarobiłem i próbował przeczekać korektę i potem na nowo dokupił. Teraz jestem mądrzejszy. Po co mi to? Mam płacić bez sensu dwa razy prowizje?

foto: http://www.flickr.com/photos/aresauburnphotos/
Długoterminowe inwestowanie jest o wiele spokojniejsze i chyba bardziej zgodne z moim charakterem (przypomnę, że jestem amatorem-szachistą - właśnie zaczął mi się sezon ligowy; więc z natury mi się specjalnie nigdzie nie spieszy).

Jak można zaobserwować na giełdzie, w zasadzie teraz nie ma większych przesłanek ku temu, by nagle hossa zamieniła się w bessę lub jakąś konsolidację. Po prostu idziemy po swoje. Rynek rośnie, ludziska porzucają lokaty na rzecz ryzykowniejszych instrumentów, więc nie widzę powodu, by być poza rynkiem.

Czas na rozwój działalności i... zamknięcie konta

 
Dzięki spokojniejszemu podejściu do inwestowania, mogę skupić się bardziej na prowadzeniu działalności (szczęśliwie nie jestem już uzależniony od korporacji, co może mylnie obrazować poniższe zdjęcie). O ile dobrze pamiętam, chyba jakoś w drugim kwartale tego roku (albo i pierwszym) pisałem, że idzie ożywienie. Jako przykład wskazałem swoją firmę. I co? Ano idzie to ożywienie, co odbija się na ilości pracy. A zatem, jeśli idzie ożywienie w mojej branży, to idzie też i w innych. Ludzie więcej zarabiają, bezrobocie maleje, więcej wydajemy. I to chyba nawet widać w sklepach.
To wszystko powoduje, że na prowadzenie blogu brakuje trochę czasu. A nawet nie tyle czasu, co chęci. Po prostu są rzeczy, które mnie bardziej zajmują, a blog jest takim małym, ale sympatycznym dodatkiem. Cieszę się jednak, że zdecydowałem się na publikowanie małych podsumowań z tego, co robię na giełdzie. Dzięki temu mam jakiś przegląd tego wszystkiego, a może i uda się w jakiś sposób czytelników zainspirować do działania (na początek zachęcam do oszczędzania).

foto: http://www.flickr.com/photos/philliecasablanca/
Przy okazji, muszę się pochwalić, że po 10 latach użytkowania konta w Pekao, postanowiłem je ostatecznie zamknąć. Aż tyle lat dawałem tym darmozjadom kroić się na sporawe pieniądze (11 PLN za obsługę konta plus 5 PLN za kartę plus 1 EUR za obsługę konta walutowego). Masakra, jak sobie dzisiaj spojrzę w przeszłość. Tyle, że to było moje gigantyczne przyzwyczajenie, które trudno było wyeliminować. Wyobraźcie sobie, że te banki mają tysiące klientów-frajerów, podobnych do mnie, których kroją niemiłosiernie. A ludzie, zwłaszcza starsi, nie mają specjalnie motywacji, żeby olać ten bank (czy inne, które za prowadzenie żądają opłat) i założyć konto w jakimś darmowym.

U mnie to był problem, że musiałem wszystkich klientów poinformować o zmianie numeru konta, co było trochę niedogodne, ponieważ wielu z nich wisiało mi kasę za wiele miesięcy i musiałem cierpliwie poczekać, aż pieniądze spłyną. Ale zrobiłem to. Dzisiaj mogę z dumą powiedzieć, że jestem wolnym człowiekiem. Wolnym od Pekao. Jeszcze, żeby rodzina mnie posłuchała i też odeszła z banków-dinozaurów to byłoby w ogóle super. A tak? Tkwią w tych bankach, szukają po mieście "swoich" bankomatów, by nie zapłacić prowizji, czy też latają do okienka po pieniądze (chociaż ta ostatnia czynność to na szczęście rzadkość). Cóż, pewnych nawyków się nie zmieni.

Blogowa aktywność bez zmian


Wracając do mojej blogowej aktywności, trudno powiedzieć, czy ona się jakoś drastycznie zmieni. Nie wydaje mi się. Tak czy owak, zachęcam jednak do odwiedzin i komentarzy, bo nic tak nie motywuje do działania jak wsparcie innych.

Jak z pewnością zauważyliście, wielu blogerów finansowych trochę odpuściło sobie pisanie. Po prostu zajmują się czymś innym (zarabianiem kasy, rodziną, rozwijaniem własnych biznesów, poszukiwaniem pracy, itp.). To wszystko powoduje, że blog schodzi na dalszy plan. Podobnie jest u mnie. Niewielu z nas bowiem planuje być drugim Kominkiem (Tomkiem Tomczykiem), Appfundsem (Zbyszkiem Papińskim), czy choćby Michałem Szafrańskim, który postanowił żyć z działalności blogowej i "okołoblogowej". Zabawa w profesjonalne prowadzenie blogu (a już zwłaszcza finansowego) to ciężka harówka. Być może wielu nawet nie zdaje sobie z tego sprawy, ale tak jest. Dlatego też czasami łatwiej mówić o tym, że chce się zrobić profesjonalny blog, z którego będzie się żyło, aniżeli tego dokonać. Nawiązuję tutaj do kolegi prowadzącego blog Kariera rentiera, który pozytywnie zawziął się, by stworzyć coś profesjonalnego. Kibicuję projektowi, ale przebić się przez konkurencję będzie piekielnie ciężko.

Jeśli chodzi o mój blog, tak jak pisałem, będę go prowadził na spokojnie, bez zbędnego stresu i spinania się. Chyba starzeję się już. Albo potrzebny mi jest jakiś urlop, żeby nabrać jakiejś dodatkowej energii.

sobota, 5 października 2013

Jeszcze o marnotrawstwie pieniędzy w ZUS. To nie jest normalne!

ZUS to jest instytucja, o której powiedziano już tak wiele złego, że wydaje się, iż niczego gorszego już nie można dodać. ZUS przepuszcza pieniądze szerokim strumieniem, nie zważając na nic. Pojęcie "oszczędności" jest dla niej zupełnie obce. Pieniądze przelewają się na różne rzeczy. Dzisiaj przykład z tego, w jaki sposób największa piramida finansowa w Polsce wydała ponad 2 miliony złotych. Zupełnie bez sensu.
Ostatnio instytucja ta wysyła "haraczodawcom" informację o stanie konta. Co prawda liczby te nam najczęściej nic nie mówią, ponieważ jest to zapis papierowy, ale informują nas, żebyśmy wiedzieli, czy pracodawca przelewa za nas ZUS lub, jako prowadzący działalność, czy z niczym nie zalegamy. Oczywiście informacja jest przekazywana co dwa lata, żeby przypadkiem, w przypadku zaległości, mieć problemy (tutaj mowa o płatnikach haraczu) np. w postaci odsetek.
No i otworzyłem świeżutką korespondencję, żeby zobaczyć, co tam ciekawego do mnie napisali. Zauważyłem, że są cztery strony, więc pomyślałem, że będzie ciekawa lektura. I co? Na dwóch stronach znajdują się właściwe informacje, a na trzeciej (czyli dodatkowym arkuszu papieru znajduje się kilka pierdół, które spokojnie można by zmieścić na wcześniejszej stronie). Wszystko mogłoby  się spokojnie zmieścić na jednej kartce (dwóch stronach), ponieważ miejsca tam jest całkiem sporo.
Tym sposobem ZUS wydrukował bez sensu 24 miliony egzemplarzy tej strony (tylu jest podobno ubezpieczonych, więc zakładam, że każdy dostał lub dostanie list). Licząc średnio po 10 groszy za wydrukowany arkusz daje nam to zmarnowaną kwotę rzędu około 2,4 miliona złotych. Lekką ręką, bo przecież to idzie ze składek płatników...
Nie dziwię się też, że nikt w tej instytucji nie poszedł po rozum do głowy, żeby spróbować to pismo tak zredagować, żeby wszystko zmieściło się na jednym arkuszu papieru. Bo i po co? Pan płaci, pani płaci, społeczeństwo...
Być może powiecie, że się czepiam. Tak, czepiam się, bo to są moje pieniądze, na które muszę ciężko tyrać, by zapłacić ten podatek. I wasze też. I jeśli zrozumiecie, że między innymi w taki sposób są marnowane pieniądze, to pozostaje mieć tylko żal. Pomijam fakt, że w tego typu urzędach urządza się prywatę jak się patrzy (drukowanie książek, kserowanie, wykorzystywanie tysięcy materiałów biurowych na potrzeby domowe, itd.). Nie piszę tego bez podstaw, bo wiem, jak to wygląda w rzeczywistości. To jest jednak trudne do udowodnienia w tej chwili, bo trzeba by kontrolować każdy wydany materiał biurowy lub wydrukowany egzemplarz papieru. Jednak to, co wysłali ZUS-owcy pokazuje dobitnie, że coś tam jest nie tak.
Na temat tego, by oszczędzać papier, bo to kosztuje wiele ściętych drzew się nie wypowiadam. Drzewa rosną setki lat, a ścięte mogą być w kilka minut. Na zusowski haracz ludzie pracują tysiące godzin, wiele lat. A marnowane są... Sami znajdźcie analogię.

piątek, 16 sierpnia 2013

Nie inwestować w groszowe śmieci

Spółki, których cena jednej akcji jest niższa niż złotówka bywają złudne. Wydaje nam się, że są tanie, a tymczasem jest to bagno, w które możemy wpaść i utopić naprawdę potężne pieniądze.

czwartek, 25 lipca 2013

Koniec lenistwa

foto: Richard, enjoy my life!
Od mojego ostatniego wpisu minęły już trzy tygodnie. Sporo to. Niektórzy pewnie już myślą, że blog umarł. Tymczasem spieszę donieść, że nic takiego nie miało miejsca. Miniony czas poświęciłem na relaks i edukację, a także na refleksje nad moimi giełdowymi poczynaniami.

środa, 3 lipca 2013

Rzucanie etatu

foto: Kris Olin
Tysiące, jeśli nie miliony osób, które pracują na etacie, często po kilka lat w jednej firmie, mają jedno marzenie. Jest to marzenie o tym, by rzucić etat i żyć po swojemu. Zadanie trudne, ale czy niemożliwe?
Są osoby, którym jest ciężko zrobić ten krok. Jest to spowodowane tym, iż rachunki same się nie zapłacą, mieszkać gdzieś trzeba, a żołądek też się o swoje dopomina. Dlatego też rzucenie etatu bez jakiejkolwiek poduszki jest zwyczajnie bez sensu.

piątek, 21 czerwca 2013

Skąd się biorą pieniądze w firmie, czyli edukacja pracownika

foto: Bob Jagendorf
Często słyszy się, zwłaszcza w mniejszych firmach, że pracownicy domagają się podwyżek. Różna jest argumentacja tego faktu, ale domagają się. Pytanie, czy i za co mogą dostać podwyżkę pracownicy?
Najważniejsze jest jednak uświadomienie pracownika o sytuacji, jaka ma miejsce w firmie, a także poza nią.
Np. przy szalejącej inflacji (powiedzmy powyżej 5%) oczekiwania pracowników mogą być bardziej uzasadnione, aniżeli w sytuacji, jaka ma miejsce teraz, gdy tej inflacji (oficjalnie) prawie nie ma.

wtorek, 11 czerwca 2013

A może to wszystko rzucić?

Inwestorami targają rozmaite emocje podczas ich drogi do niezależności, bogactwa i sławy. Wielu mówi o tym (o emocjach) otwarcie, inni zarzekają się, że wszystkie decyzje podejmują racjonalnie, a emocje pozostawiają zawsze gdzieś z boku. Bzdura.

środa, 29 maja 2013

Relacja z mojej wizyty w banku Pekao

Jakiś czas temu pisałem, że decyduję się na zamknięcie konta w banku Pekao. Powód: bank jest daleko w tyle za konkurencją. To, co w innych bankach jest standardem, tutaj jest luksusem nie do zdobycia (opłata za konto, opłata za kartę, płatne smsy z hasłem do przelewu, bardzo przeciętna obsługa - choćby używanie "średniowiecznych" kart w celu identyfikacji i wiele innych atrakcji).
Konta nie zmieniłem dotychczas z wielu przyczyn, między innymi z powodu przyzwyczajenia siebie i klientów. Nadszedł jednak czas na zmianę. W sumie zbierałem się do tego, aby moim klientom podać numer innego rachunku, na które mają przelewać pieniądze za wystawione faktury. Czekała mnie też wizyta w placówce Pekao w celu zamknięcia konta. Tymczasem...

Niby normalne, ale jednak boli

Topniejące zyski lub powiększająca się strata potrafi być frustrująca. Może nie na tyle, by się załamywać, ale na pewno potrafi zasmucić. Chociaż przecież wszyscy wiedzą, że tak musi być.
Tak się dzieje na moich akcjach. Ostatnie dni były wyborne dla papierów, które posiadam w swoim portfelu, ale niestety, dzisiejszy dzień jest odreagowaniem i wszystko, co było piękne, przestaje być piękne.

sobota, 25 maja 2013

Na internautów zawsze można liczyć

Gazeta.pl doniosła, że na warszawskim Okęciu w hali przylotów padła szóstka w totka. Zwycięzca zgarnął 4,5 mln złotych.
Informacja, jak informacja, nic specjalnego, wszak ani to rekord, ani jakaś specjalna rzadkość. Mnie bardziej interesują komentarze internautów pod tego typu artykułami. Z reguły mi one zawsze poprawiają mi samopoczucie. Przykładem jest choćby ten:
- Tak, tak, Okęcie jest dobrym miejscem na wszystkie problemy Polaków.
Pozostawię to bez komentarza.